Monday, July 8, 2013

மதிப்பெண்கள் மட்டும் வாழ்க்கை அல்ல...

மாணவர்களுக்கு:

  • போட்டு பெரிதாய் அலட்டிக் கொள்ளாதீர்கள். அமைதியாக, ரிலாக்ஸ்-ஆக இருங்கள்.
  • ஆறு முதல் எட்டு மணி நேரம் தினமும் தூங்குவது அவசியம். அப்படி உடலுக்கும், மனதுக்கும் ஓய்வு கொடுத்தால் மட்டுமே, நீங்கள் படிப்பதையெல்லாம், உங்களால் நினைவுபடுத்தி, தேர்வில் எழுத முடியும்
  • 5 முதல் 10 நிமிடங்கள் ஒவ்வொரு ஒரு மணி நேரம் ஒரு இடைவேளை எடுத்துக்க்கொள்ளுங்கள். நம் மூளையால் ஒரு மணி நேரத்திற்கு மேலாக தொடர்ந்து கவனம் செலுத்த முடியாது. எனவே இடைவெளிகள் மிகவும் இன்றியமையாதவை.
  • எவ்வளவு படிக்கமுடியுமோ, அந்த அளவு மட்டுமே படியுங்கள். மிகவும் கஷ்டப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டாம்.
  • கல்வியின் அதிமுக்கிய நோக்கம் என்னவென்றால், நீங்கள் எப்படி சிந்திக்க வேண்டும், எப்படி வாழ வேண்டும் என்று கற்று கொள்வது தான். மதிப்பெண்கள் பெறுவது மட்டும்ல்ல. இந்த விஷயத்தை என் வாழ்வில், மிக தாமதமாகத்தான் உணர்ந்து கொண்டேன். இப்பொழுதாவது உணர்ந்து கொண்டேனே! எதுவும் தாமதம் கிடையாது அன்றோ!
  • உங்கள் நண்பர்களை எவ்வளவு படித்திருக்கிறார்கள் என்று கேட்காதீர்கள். அப்படி கேட்பது, தேர்வுக்கு முன் தேவையற்ற கவலை/பயத்திற்கு வழிவகுக்கும்.
  • நீங்கள் எடுக்கப்போகும் மதிப்பெண்களைப் பற்றி கவலைப்பட வேண்டாம், படித்ததிலிருந்து என்ன புரிந்து கொண்டீர்கள் என்பது தான் முக்கியம். நீங்கள் நன்றாக புரிந்து படித்திருந்தால், மதிப்பெண்கள் தானாக வந்து தான் ஆக வேண்டும்.
  • கேள்வித்தாளைப் பார்த்தவுடன் பயந்துவிட வேண்டாம். உங்களால், கேள்விக்கு சம்மந்தப்பட்டு என்ன எழுத முடியுமோ, அதை எழுதுங்கள்.
  • தேர்வு அறையை விட்டு வெளியே வந்த பிறகு, பதில்களை பற்றி விவாதிக்க வேண்டாம், அது மன அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தும்; அடுதது வரும் தேர்வுகளுக்கு நன்கு தயார் செய்ய முடியாமல் போகலாம்.

பெற்றோர்களுக்கு: 

 மற்றவர்களுடன் உங்கள் குழந்தைகளை ஒப்பிட வேண்டாம். ஒவ்வொருவரும் அவரவர் தங்கள் சொந்த வழிகளில் திறமையானவர்கள். சிலரால் நன்றாக படிக்க முடியும்., சிலரால் நன்றாக விளையாட முடியும். சிலரால் நன்றாக பாடமுடியும்.சிலரால் நன்றாக ஆட முடியும். அனைத்து விரல்கள் ஒரே மாதிரி இருப்பதில்லை ஆனால் ஒவ்வொரு விரலும் ஒவ்வொரு வகையில் பயனுள்ளதாக இருக்கிறது அல்லவா!

  • நன்றாக படிக்க அவர்களுக்கு உதவுங்கள். படி படி என்று சொல்லி மன அழுத்தம் கொடுக்காதீர்கள்.
  • ”நீ ஒன்றுக்கும் உதவாதவன்/ள்" என்றெல்லாம் சொல்லாதீர்கள். மாறாக, "உனக்கு திறமை உண்டு, இன்னும் கொஞ்சம் கடினமாக உழைக்க வேண்டும், நிச்சயம் உன்னால் முடியும்” என்று ஊக்கம் கொடுங்கள்.
  • தேர்வுக்கு பிறகு, ஒரு வேளை உங்கள் குழந்தைகள், பதற்றமாக இருந்தால் அவர்கள் அருகில் இருந்து, “ஒன்றும் பெரிதாய் நீ இழக்கவில்லை, எதற்கும் கவலைப்படாதே. என்ன நடந்தாலும் பார்த்துக்கொள்ளலாம்" என்று ஆறுதல் கூறுங்கள்.
  • குழந்தைகளுக்கு தற்கொலை/தற்காயப்படுத்தும் எண்ணங்கள், மனச்சோர்வு போன்றவை இருந்தால், அவர்களை தனியாக விட்டு செல்லாதீர்கள், மதிப்பெண்கள் என்பவை மட்டும் வாழ்க்கை இல்லை என்று புரிய வையுங்கள்.

 எம் அனைவருக்கும் தெரிய வேண்டிய உண்மைகள்: 

ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன் - ஒரு சராசரி மாணவர்.
ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ் - ஆப்பிள் இணை நிறுவனர், கல்லூரி படிப்பை பாதியில் நிறுத்தியவர்.
பில் கேட்ஸ் - மைக்ரோசாப்ட் தலைவர், கல்லூரி படிப்பை பாதியில் விட்டவர்.
தாமஸ் ஆல்வா எடிசன் - விஞ்ஞானி, பள்ளியிலிருந்து பாதியில் வெளிவேற்றப்பட்டவர்
வின்ஸ்டன் சர்ச்சில் - பிரிட்டன் முன்னாள் பிரதமர், எழுத்தாளர் மற்றும் ஓவியர், தனது படிப்பில் சராசரிக்கும் குறைவாக மதிப்பெண் எடுத்தவர்.

இந்த நபர்கள் இல்லை என்றால், நம் நிலைமை என்னவாக இருந்திருக்கும்??

"எடிசன் இல்லாமல் நம் வாழ்க்கை எப்போதும் இருண்டதாக இருந்திருக்கும்.

ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ் இல்லாமல் இல்லை ஐ-போன்கள்.

பில் கேட்ஸ் இல்லாமல், கணிப்பொறி என்பது தூரத்து கனவாக இருந்திருக்கும்.


ஒப்பீட்டில் நல்லவள்...
நல்ல படிப்பவள்...
நல்ல அறிவாளி...
நல்ல திறமைசாலி...

இதில் எதுவும் வாழ்க்கையை நிர்ணயிப்பது இல்லை.

அது போன்று தான்...

மதிப்பெண்கள் மட்டும் வாழ்க்கை அல்ல...

நீங்கள் நீங்களாக இருங்கள்...

Sunday, June 23, 2013

முதியவரே !,என் வயது என்ன?

ஒரு பெண் தனக்கு 47 வயது என்றாலும் தான் இளமையாக இருப்பதாக நினைப்பு! இந்த நினைப்பை அவ்வப்போது அடுத்தவரிடம் தனது வயது என்ன என்று கேட்டு அவர்கள் குறைவாக சொன்னால் புளகாங்கிதம் அடைந்து உச்சி குளிர்வார். இது இவரது பலவீனம் அல்லது ஒரு பொழுதுபோக்கு அல்லது தலைக்கேறிய பெருமிதம் என்று எப்படி வேண்டுமானாலும் கூறலாம்.

இவ்வாறான இந்தப் பெண் மார்க்கெட் செல்கிறார். அங்கு காய்கறிக் கடைக்காரரிடம் தன் வயது என்ன என்கிறார். அவர் உடனே என்ன ஒரு 30 இருக்குமா? என்கிறார் உடனே புன்முறுவலுடன் 47 என்று கூறுகிறார். வியாபாரி பார்த்தா தெரியவேயில்லை என்று கூற பெருமிதம் தலைக்கேறுகிறது.

அடுத்ததாக ஷாப்பிங் செல்லும்போது பலசரக்கு கடை ஒன்றில் அங்கு பணிபுரியும் ஊழியரிடம் பர்சேஸ் எல்லாம் முடித்த பிறகு என் வயது எவ்வளவு என்று கண்டுபிடியுங்கள் பார்ப்போம் என்கிறார். அவர் என்ன 27லேர்ந்து 30 இருக்கும் என்கிறார். சிரித்தபடியே 47 என்று கூறிவிட்டு அங்கிருந்து நகர்கிறார்.

அடுத்ததாக மெக்டொனால்ட் உணவகத்திற்கு வந்து உணவுப்பொட்டலங்களை பார்சல் வாங்கிக் கொண்டு தனக்கு சர்வ் செய்த அந்த ஊழியரிடம் என் உண்மையான வயதைக் கண்டுபிடியுங்கள் பார்க்கலாம் என்கிறார். அவரும் 29 அல்லது 30 என்கிறார். இல்லை 47 என்கிறார்.

இப்படியே போய் கடைசியில் பஸ் ஸ்டாப்பிற்கு வருகிறார். அருகில் 70 வயது மதிக்கத்தக்க முதியவர் ஒருவர் நின்று கொண்டிருக்கிறார். சரி இவரிடமும் கடைசியாக கேட்டு விடுவோம் என்று என் உண்மையான வயதை உங்களால் கூற முடியுமா என்கிறார்.

அவர் உடனே எனக்கு கண் பார்வை அவ்வளவு கூர்மையாக இல்லை நான் உங்கள் மார்பை தொட்டுப் பார்த்தால் சரியாகச் சொல்லிவிடுவேன் என்கிறார். சற்றே பின் வாங்கிய இந்தப் பெண்மணி வயது தெரியாமல் இருக்கிறோம் என்ற பெருமிதத்தின் உச்சத்தில் சரி மறைவாக வாருங்கள் என்று கூறி மார்பை தொட்டுப்பார்த்துக் கூறுங்கள் என்கிறார். மேலும் 70 வயது முதியவர்தானே என்று உள்ளுக்குள் சமாதானம் வேறு அடைகிறார்.

அந்த முதியவர் மார்பை இருபுறமும் நன்றாக பதம் பார்த்துவிட்டு கடைசியில் உங்கள் வயது சரியாக 47 என்கிறார்.

அந்தப் பெண்ணுக்கு சற்றே ஏமாற்றமாக இருந்தாலும், ஆர்வ மிகுதியால் இது மிகப்பெரிய ஒரு விஷயம்தான் எப்படி அவ்வளவு சரியாக என் வயதைக் கண்டுபிடித்தீர்கள் என்கிறார்.
அதற்கு அந்த முதியவர்: மெக்டொனால்ட் உணவகத்தில் அந்த ஊழியரிடம் நீங்கள் உங்கள் வயதைக்கூறும்போது நான் பின்னால் நின்று கொண்டிருந்தேன் என்றாரே பார்க்கலாம்!

Friday, May 17, 2013

தட்டுவம்




பூநகரி பிரதேசத்தில்  பாரம்பரியமுறையில் 
உணவு பரிமாறப்படும் பனை ஒலையால் 
இழைக்கப்பட்ட கலசமே "தட்டுவம்"ஆகும். 
இது பார்பதற்கு "பிளா"போன்று காணப்பட்டாலும்,
கை பிடிப்பதற்கான வால் போன்ற பகுதி காணப்படவில்லை.
இத் தன்மையே தட்டுவத்தையும்,பிளாவையும் 
வேறு படுத்தும் அம்சமாகும்.

பூநகரி பிரதேசம் எங்கு உள்ளது என நோக்கின்...
இப்பிரிவு 439 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவு கொண்டது
பூநகரி பிரதேசச் செயலாளர் பிரிவு இலங்கையின் 
கிளிநொச்சி மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு நிர்வாக அலகாகும். 
யாழ்ப்பாண நீரேரியின் தெற்குக் கரையோரம், 


மன்னார்க் குடாக்கடல் ஆகியவற்றை அண்டி அமைந்துள்ளது. 
இப் பிரிவு துணை நிர்வாக அலகுகளாக 


கௌதாரிமுனை

Saturday, May 11, 2013

இறைவா! தொலைகாட்சியின் இடத்தை நான் பிடிக்கவேண்டும்...!

ஒரு ஆரம்ப பள்ளி ஆசிரியை தன் மாணவர்களிடம் ஒரு கட்டுரை எழுத சொன்னார். 

தலைப்பு கடவுள் தங்களுக்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என விரும்புகிறீர்கள்! 

ஆசிரியை அக்கட்டுரைகளை திருத்தும் பொழுது ஒரு கட்டுரையை படித்துவிட்டு கண் கலங்குகிறார்.
அதை கண்ட அவர் கணவர் என்ன ஆச்சு ஏன் அழுகிறாய் என்றார்.

என் மாணவன் எழுதிய இந்த கட்டுரையை 
படித்து பாருங்கள் என்று கொடுத்தார் அதில், 

கடவுளே என்னை என் வீட்டில் இருக்கும் 
தொலைக்காட்சியை போல் ஆக்கிவிடு. 

நான் அதன் இடத்தை பிடிக்க வேண்டும்.
அதை போல் வாழ வேண்டும் 
எனக்கான இடம், என்னை சுற்றி 
எப்பொழுதும் என் குடும்பத்தினர் 
நான் பேசும் பொழுது அவர்கள் என்னுடைய 
பேச்சை கவனமாக கேட்க வேண்டும்,
அவர்களின் கவனம் என்னை சுற்றியே இருக்க வேண்டும்.

தொலைக்காட்சி ஓடாத பொழுதும் பெரும் சிறப்பு 
கவனத்தை போல் நானும் பெற வேண்டும்.
அப்பா வேலை முடித்து வந்ததும் 
என்னுடன் விளையாட வேண்டும்,
அவர் களைப்பாக இருந்தால் கூட

அப்புறம்,அம்மா கவலையாக இருந்தாலும் என்னை 
விரும்பவேண்டும் என்னை விலக்க கூடாது. 
என் சகோதர சகோதரிகள் என்னுடன் விளையாட வேண்டும், சண்டையிடவேண்டும்,என் குடும்பத்தினர் அனைவரும் 
என்னுடன் சில மணிகளாவது செலவிடவேண்டும். 

கடைசியாக ஒன்று நான் என் குடும்பத்தினர் அனைவரையும் 
எப்பொழுதும் மகிழ்விக்க வேண்டும்.என் இறைவா !
நான் உன்னிடம் அதிகம் கேட்கவில்லை.
நான் தொலைக்காட்சியை போல் வாழ வேண்டும் 
அவ்வளவுதான். 

இதை படித்துவிட்டு கணவர் சொன்னார்,

அந்த குழந்தை பாவம்!
என்ன பெற்றோர் இவர்கள் 
குழந்தையை கவனிக்காமல் என்ன ஜென்மமோ? 

ஆசிரியை தன் கணவரிடம் கூறினார் 

இந்த கட்டுரையை எழுதியது நம் மகன்! 

பெற்றோர்களே தொலைக்காட்சிக்கு 

அதிக முக்கியத்துவம் கொடுத்து நம் குடும்ப உறவுகளை 
தூரமாக்கி விடாதீர்கள். 

தொலைக்காட்சியில் வரும் சில நிகழ்ச்சிகள் கூட 

குழந்தைகளிடம் எதிமறையான விளைவுகளை 

ஏற்படுத்த கூடியவைகளாகவே பெரும்பாலும் இப்பொழுது உள்ளன. 



எனவே பொன்னான நேரத்தை சிறிது குடும்பத்தினருடன் செலவிட பழக்கபடுத்திகொள்ளுங்கள்.



Tuesday, May 7, 2013

நாடுகளின் பழைய மற்றும் புதிய பெயர்கள்:




1.டச்சு கயானா — சுரினாம்.
2.அப்பர் வோல்டா — புர்க்கினா பாஸோ
3.அபிசீனியா — எத்தியோப்பியா
4.கோல்டு கோஸ்ட் — கானா
5.பசுட்டோலாந்து — லெசதொ
6.தென்மேற்கு ஆப்பிரிக்கா — நமீபியா
7.வட ரொடீஷியா — ஜாம்பியா
8.தென் ரொடீஷியா — ஜிம்பாப்வே
9.டாங்கனீகாம,சன்ஸிபார் — தான்சானியா
10.கோட்டே டி ஐவோயர் — ஐவரி கோஸ்ட்
11.சாயிர் — காங்கோ
13.சோவியத்யூனியன் — ரஷ்யா
14.பர்மா — மியான்மர்
15.கிழக்கு பாக்கிஸ்தான் — பங்க்களாதேஷ்
16.சிலோன் — ஸ்ரீலங்கா

17.கம்பூச்சியா — கம்போடியா
18.பாரசீகம்,பெர்ஷியா — ஈரான்
19.மெஸமடோமியா — ஈராக்
20.சயாம் — தாய்லாந்து
21.பார்மோஸ — தைவான்
22.ஹாலந்து — நெதர்லாந்து
23.மலாவாய் — நியூசிலாந்து
24.மலகாஸி — மடகாஸ்கர்
25.பாலஸ்தீனம் — இஸ்ரேல்
26.டச் ஈஸ்ட் இண்டீஸ் — இந்தோனேசியா
27.சாண்ட்விச் தீவுகள் — ஹாவாய்

Monday, May 6, 2013

மகனே!,உறவுகள் இதுதானென்று! நீ கற்றுக் கொடுக்கிறாய் எனக்கு…

அன்பு மகனுக்கு அப்பா எழுதுவது….!



வசதியாகத்தான் இருக்கிறது மகனே…
நீ கொண்டு வந்து சேர்த்த முதியோர் இல்லம்.


பொறுப்பாய் என்னை ஒப்படைத்து விட்டு 
சலனமின்றி நீ !
வெளியேறிய போது, முன்பு 
நானும் இது போல் உன்னை வகுப்பறையில்

விட்டு விட்டு என் முதுகுக்குப் 
பின்னால் நீ கதற கதறக் கண்ணீரை மறைத்தபடி 

புறப்பட்ட காட்சி ஞாபகத்தில் 
எழுகிறது!

முதல் தரமிக்க இந்த இல்லத்தை 

தேடித் திரிந்து
நீ தேர்ந்தெடுத்ததை அறிகையில்கூட 

அன்று உனக்காக நானும் பொருத்தமான பள்ளி 
எதுவென்றே ஓடி அலைந்ததை
ஒப்பீடு செய்கிறேன்!

இதுவரையில் ஒருமுறையேனும் 

என் முகம் பார்க்க
நீ வராமல் போனாலும் 

என் பராமரிப்பிற்கான
மாதத் தொகையை மறக்காமல் 

அனுப்பி வைப்பதற்காக 
மனம் மகிழ்ச்சியடைகிறது

நீ விடுதியில் தங்கிப் படித்த காலத்தில்

உன்னைப் பார்க்க வேண்டும் என்ற 
ஆவல் இருந்தாலும் படிப்பை 

நினைத்து உன்னை சந்திக்க மறுத்ததன் 
எதிர்வினையே 
இதுவென்று இப்போது 

அறிகிறேன்!

இளம் வயதினில் நீ 

சிறுகச் சிறுக 
சேமித்த அனுபவத்தை 

என் முதுமைப் பருவத்தில்
மொத்தமாக எனக்கே செலவு 
செய்கிறாய் ஆயினும்… 

உனக்கும் எனக்கும் ஒரு சிறு வேறுபாடு.

நான் கற்றுக்கொடுத்தேன் உனக்கு…
வாழ்க்கை இதுதானென்று!
நீ கற்றுக் கொடுக்கிறாய் எனக்கு…
உறவுகள் இதுதானென்று!